Στη μνήμη του
Δυο λόγια για τη μέρα που γιορτάζεις
Σαν τα δικά σου τα παλιά τα ακριβά
Μακριά μου ζεις εκείνο με τρομάζει
Κι εγώ που ζω κάπου πολύ μακριά
Κι αν κάποιο πόνο ίσως σου θυμίζω
Μιαν εκκρεμότητα που έμεινε μισή
Ότι δεν έμαθα μπροστά σου να λυγίζω
Γιατί με θαύμαζες πως είμαι δυνατή
Αυτήν τη δύναμη τη ψάχνω κάθε μέρα
Μέσα στου κόσμου την αβάσταχτη ερημιά
Ο κόσμος όλος ήσουνα πατέρα
Όταν με κράταγαν τα χέρια σου ψηλά
Αγόρατζη Βάσω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου