Δεκέμβρης

 

Ένας ακόμη μήνας.

Ίσως της χαράς, της γιορτινής της όψης.

Προσμένει μέσα της η καρδιά να ’ρθει με χιόνια, με αγάπη, με δώρα.

Μυρίζει ζάχαρη, κανέλα και μέλι.

Όλα νομίζουμε πως θ’ αλλάξουν και κάνουμε όνειρα κι ατέλειωτες σκέψεις.

Ο Αϊ-Βασίλης άραγε θα κοπιάσει φέτος; Τόσα γράμματα, μα και πόσα άλλα, που δεν μπορεί να τα κατανοήσει.

Ήρθε το τέλος της χρονιάς.

Μακριά λευκά γένια, κόπωση, ανάγκη γι’ αλλαγή.

Στόχους χρειάζεται να θέσουμε αρχικά και να πορευτούμε στης ζωής μας τους νέους ορίζοντες.

Άλλωστε ποτέ δεν είναι αργά.

 

Κική Γιαμουρίδου

 

Το ποίημα γράφτηκε στα πλαίσια του εργαστηρίου συγγραφής των Εκδόσεων Αλάτι

Δεκέμβρης μέσα

 

Τα κιτρινισμένα φύλλα πέφτουν,

τα φύλλα της ελπίδας, ένα ένα.

Γυμνό το δέντρο της ψευδαίσθησης, για μυροφόρα δόξα.

Το ταξίδι δεν ξεκίνησε κι αργεί ακόμα,

η περιπετειώδης του πλεύση, στις μυριάδες θάλασσες του κόσμου.

Δεκέμβρης έξω,

κι ο αγέρας του παγερός μού υπενθυμίζει:

τέλος κι αυτού του έτους.

Τα έτη φεύγουν ένα ένα.

Γυμνό το δέντρο της ελπίδας.

Πώς να το ντύσεις με μια ακόμα ψευδαίσθηση;

 

Ευαγγελία Σημαντήρη

 

Το ποίημα γράφτηκε στα πλαίσια του εργαστηρίου συγγραφής των Εκδόσεων Αλάτι

Χιόνι στις ψυχές μας

 

Δεκέμβρης,

ο πιο μαγικός μήνας του χρόνου.

Τότε που τα ξωτικά ξυπνάνε,

τα μελομακάρονα μοσχοβολούν,

τ’ αστέρια φαίνονται πιο φωτεινά,

Ο Χριστός ξαναγεννιέται

και κατεβαίνουν όλοι μαζί στη γη,

για να μας αναγεννήσουν.

 

Δεκέμβρης,

κάποιοι κοντόφθαλμα θα τον αποκαλέσουν «ο μήνας του τέλους»,

«ο μήνας του θανάτου».

Αλλά όχι, ο Δεκέμβρης είναι ο μήνας της Αναγέννησης.

Τα ξωτικά μάς φτιάχνουν δώρα,

ο Χριστός σκεπάζει με χιόνι τις ψυχές μας,

για να ξαναγεννηθούμε,

να ξαναγκαλιαστούμε.

 

Κατερίνα Σπαθαράκη

 

Το ποίημα γράφτηκε στα πλαίσια του εργαστηρίου συγγραφής των Εκδόσεων Αλάτι

Δεκέμβρης

 

Πορεία του ήλιου ο νότος,

τιτίβισμα κοκκινολαίμη στον φράχτη,

σκουφάκια και γάντια με χρώμα

παιδικά μουτράκια στο χιόνι.

Χριστούγεννα, δέντρο και δώρα,

απλώνει σεντόνι αγάπης

της Βηθλεέμ το μωρό.

Τα παιδιά σκοτώνουν εκεί,

που Εσύ γεννήθηκες,

στείλ’ ένα βλέμμα να διώξει

του πολέμου το αίμα.

Τα κάλαντα της ειρήνης

ας πούμε παρέα,

ο κόσμος να γιομίσ’ ευλογία,

Χριστέ μου, ειρήνη ας γίνει!

 

Μεταξία Χαραμή

 

Το ποίημα γράφτηκε στα πλαίσια του εργαστηρίου συγγραφής των Εκδόσεων Αλάτι

Τα πεντάστιχα του Δεκέμβρη

 

Γιανναδάκη Μαρία

Αρχή χειμώνα,

Δεκέμβρης πλησιάζει-

χιόνια στολίδια.

Νήματα χρυσόσκονης,

χρυσοποίκιλτη καρδιά.

 

Κουρτζόγλου Στέλλα

Το τζάκι καίει.

Στο δέντρο μας λαμπιόνια.

Μύρισε γλυκά.

Δώρα, κάρτες, έτοιμα,

Αϊ-Βασίλης έρχεται.

 

Μόσχοβα Φυλλιώ

Τσουχτερό κρύο.

Το χιόνι πέφτει πυκνό.

Φωτιά στο τζάκι.

Κουρνιάζω στη θαλπωρή.

Καλωσήρθες, Δεκέμβρη!

 

Σωτηροπούλου Ρούλα

Δεκέμβρης φτάνει.

Χριστούγεννα εν όψει.

Λαμπιόνια γιορτής.

Όταν σβήσουν τα φώτα,

θα γιορτάζει η ψυχή;

Χειμώνας

 

Αγγέλου Αγάπη

Χειμώνας, μαγεία.

Χριστούγεννα, λαμπιόνια και χουχούλιασμα.

Μοσχομυρίζει το σπίτι.

Ευχές που ζεσταίνουν την καρδιά,

πασπαλισμένες με άχνη.

 

Αναγνωστοπούλου Ματίνα

ανάψανε οι πορτοκαλιές

όλες οι μεριές του ορίζοντα στέλνουν μηνύματα

ήρθε η ώρα να ξεκινήσει πάλι ο χρόνος

λαμπυρίζουν ολόγυρα πλήθος τα κόκκινα λαμπιόνια από το σπασμένο ρόδι

ένας ήλιος αμήχανος τρυπώνει από στενό φεγγίτη

μήνες ακατοίκητοι σαν στοιχειωμένοι γυρνάνε

στα φιλάργυρα ξασπρισμένα σοκάκια του νησιού

τόπος ξεσκέπαστος

ακατάδεχτος στην ταπεινή κουβέρτα του χιονιού

ας δεχτεί λίγο λευκό αθωότητας

στους αφρούς των κυμάτων που τον κυκλώνουν

ο βοριάς και τα σύννεφα αγκαλιά πορεύονται

πάνω από τα παγωμένα μας κεφάλια

ας στέρξει φιλάνθρωπη βροχή

να μας μαλακώσει και να καρπίσουμε

 

Ανθίμου Μαρία

Δεντρί με τους χειμωνανθούς αψήφησε τ’ αγέρι

και τα κλαδιά του κάρπισαν αρώματα γιορτής.

Χειμώνας ντύθηκε παντού,

ευωδιαστά τα σπίτια,

τζάκι, φωτιά και θαλπωρή,

αγκάλιασε με λίγο...

Στη φλόγα σου ψιθύρισε, χειμώνα μου, το άσμα

και δώσε στη γη να δροσιστεί, βροχή να μην ξηραίνει

Φέρνεις γιορτές, φέρνεις χαρές, τραγούδια και στολίδια

έτσι να σ’ αγκαλιάσουμε με ηλιαχτίδα ελπίδας!

 

Γεωργοπούλου Χρύσα

Πάνω που συνηθίζεις ζεστασιά, πέφτουν τα φύλλα.

Πάνω που συνηθίζεις το καφέ, το πορτοκαλί και το κίτρινο, βρέχεσαι.

Πάνω που συνηθίζεις τις σταγόνες, μια γιορτή προετοιμάζει το έδαφος για χιονονιφάδες.

Κι εκεί που όλα παγώνουν, ξαναβρίσκεις τη ζεστασιά.

Όχι έξω. Μέσα.

Μέσα σε σπίτια με τζάκι ή χωρίς.

Μέσα και κάτω από κουβέρτες.

Μέσα σε αγκαλιές.

Μέσα σου.

 

Κοτσαύτη Γιώτα

Χειμωνιάζει…

Όχι επειδή το λέει

το ημερολόγιο.

Είναι η απουσία σου

που το επισημαίνει.

 

Μακαριάν Μαριάννα

Κρύο πολύ.

Τριγύρω φώτα, η ομίχλη πέφτει σαν κατάλευκο σεντόνι.

Το τζάκι αναμμένο τραγουδά ψιθύρους, καθώς οι σταγόνες γίνονται νιφάδες και χαϊδεύουν τα περβάζια.

Η φωτιά χορεύει αργά πάνω στα ξύλα για όσα φεύγουν κι όσα θα έρθουν.

Και η καρδιά της πόλης χτυπά μελωδικά 365 νέες νότες στου χρόνου την ορχήστρα.

 

 Μπόικου Θεοδώρα

Τοκ, τοκ, τοκ! Χειμώνας παρακαλώ!

Σε ιπτάμενο μαγικό χαλί ερχόμενος,

άνεμοι και ανεμούρια με βαστάζουν,

πάλλευκες νύφες απλώνουν τα ασημένια νήματά τους στις μύτες των βουνών,

φωτιά και ξύλο ενώνονται σε μια αρμονική συμφωνία,

σπίθες γέλιου, αγκαλιάς, άσματα γιορτινά χορεύουν στην ατμόσφαιρα.

Φως αναπαύεται, νύχτα ανάβει πιότερο τις λαμπάδες της.

Γέννηση Χριστού κοπιάζει, καρδιές ανθρώπων ευφραίνει.

 

Νάνη Βούλα

Γυμνά τα δέντρα

Κι όμως

Του καταχείμωνου τη σκοτεινιά

Δεν τη φοβούνται

Απλώνουν ατίθασα κλαδιά

Σαν σουρουπώνει

Και μυστικά

Την άνοιξη στραγγίζουν

 

Χρυσοπούλου Βέτα

Λύγισαν τα κλαδιά, βαρύ το χιόνι

Λευκή η σκεπή, όλα τώρα ίδια

Μόνο το τζάκι χρώμα χαρίζει

Κόκκινη φλόγα μια θαλπωρή

Και μια ελπίδα, ο πάγος να σβήσει

 

Μικρά σπουργίτια ανυπεράσπιστα

Στο λευκό του κάδρο σου χειμώνα

 

Κι όμως ένα λουλούδι

Βάφει με χρώμα, καθώς ξεπροβάλει

Χαρίζει ελπίδα

 

Μικρό σπουργίτι, τίποτα δεν σε τρομάζει

 

Ο Δεκέμβρης καταφθάνει μ’ ένα κόκκινο παλτό…

 

Κοτσαύτη Γιώτα

Ένα ευχαριστώ για τον Δεκέμβρη

Ο Δεκέμβρης καταφθάνει μ’ ένα κόκκινο παλτό.

Μήπως είναι ο Αϊ-Βασίλης; Μήπως φέρνει αυτός τα δώρα;

Μήπως πέρα από το χιόνι κουβαλάει και γλυκά;

Κι όνειρα πασπαλισμένα με νιφάδες απαλές;

 

Έλα, φίλε μου Δεκέμβρη. Θα σου έχω εγώ στο τζάκι

μία κούπα σοκολάτα κι έναν κουραμπιέ αχνιστό.

Τίποτα δεν θα ζητήσω. Μόνο υγεία και αγάπη.

Τα παιδιά να μην πονούν. Ούτε πείνα να γνωρίσουν.

 

Έλα, βγάλε το παλτό σου. Καλώς ήρθες! Φχαριστώ!

 

Λεοκάτα Μελίνα

Ο Δεκέμβρης καταφθάνει μ’ ένα κόκκινο παλτό.

Μες στις τσέπες του κρυμμένα τα στολίδια για το δέντρο, τα πολύχρωμα λαμπάκια όλα με σειρά αναμμένα.

Μα και νόστιμα γλυκά, κουραμπιέδες και μελομακάρονα στα κουτάκια τους κλειστά.

Κουμπωμένα όλα όμως τ’ άσπρα του κουμπιά, για το κρύο και το χιόνι και τον άνεμο.

Προχωράει με βήμα αργό με χαμόγελο πλατύ, τελευταίος της χρονιάς και μ’ αναμνήσεις φορτωμένος.

 

Μακαριάν Μαριάννα

Στης πόλης τους ξέφρενους ρυθμούς ολόχρυσα φώτα γεμίζουν τα περβάζια.

Πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε.

Σκάνε σαν άνθη μέσα απ’ την κάτασπρη κουβέρτα.

Κι ο Δεκέμβρης καταφθάνει μ’ ένα κόκκινο παλτό.

Αχνίζει η πνοή του απ’ το κρύο και στέκει τον αέρα να μυρίσει.

Κανέλα, γαρίφαλο και μέλι.

Φορτώνει όλα τα δέντρα μας πολύχρωμα στολίδια 

και τραγουδά «Ω έλατο, ω έλατο,  μ’ αρέσεις, πώς μ’ αρέσεις!» 

με τις νιφάδες του χιονιού να κρύβουν τ’ αστέρια.

 

Μπόικου Θεοδώρα

Ο Δεκέμβρης καταφτάνει μ’ ένα κόκκινο παλτό και λευκό με ασημένιες ανταύγειες κασκόλ. Στο ένα χέρι κρατά δίσκο χρυσό με μελομακάρονα, κουραμπιέδες, φογάτσες, νούμπουλο για τους μερακλήδες και στο άλλο του το τρίγωνο για να καλαντίσει το Χριστός Γεννάται. Αλεξανδρινά και χειμωνάνθη δωρίζει στους αγρούς, και σπυρί σπυρί αντρειεύει η μέρα. Έλατα φωτεινά φέρουν αγγέλους ευχών και προσμονή. Φυσάει βοριάς Αγάπης, Ευτυχίας Αφθονίας με νύφες χιονιού. Κρύος και Γιορτάρης, Κόκκινος κι Αγαπησιάρης!

 

Χριστοφόρου Χριστόφορος

Πυκνή καπνιά απ’ την καπνοδόχο,

με μια όμορφη φωτιά να σιγοκαίει το γέρικο κούτσουρο,

περιμένουν ν’ απλωθεί ένα κάτασπρο χαλί,

μα ο Δεκέμβρης καταφθάνει μ’ ένα κόκκινο παλτό.

Μην είναι οι ζεστές καρδιές της προσφοράς

ή τα κόκκινα κυκλάμινα ενός ευτυχισμένου ξεχασμένου βράχου;

Μπορεί να είναι κι ο μανδύας ενός βασιλιά που τελειώνει η θητεία του;

Όμορφος μήνας καταφθάνει πασπαλισμένος με τη μαγεία του Αϊ-Βασίλη…