Στη μνήμη του
Δυο λόγια για τη μέρα που γιορτάζεις
Σαν τα δικά σου τα παλιά τα ακριβά
Μακριά μου ζεις εκείνο με τρομάζει
Κι εγώ που ζω κάπου πολύ μακριά
Κι αν κάποιο πόνο ίσως σου θυμίζω
Μιαν εκκρεμότητα που έμεινε μισή
Ότι δεν έμαθα μπροστά σου να λυγίζω
Γιατί με θαύμαζες πως είμαι δυνατή
Αυτήν τη δύναμη τη ψάχνω κάθε μέρα
Μέσα στου κόσμου την αβάσταχτη ερημιά
Ο κόσμος όλος ήσουνα πατέρα
Όταν με κράταγαν τα χέρια σου ψηλά
Αγόρατζη Βάσω
Γκιντίδου Δήμητρα
Μου άφησες: το ποτέ και το πάντα ασ' τα στον Θεό...
Πήρα από σένα: την καθολική αγάπη...
Ακόμα θυμάμαι: παιχνίδια, μύθους, αγκαλιές, καραμέλες, βιβλία, χαμόγελα...
Μου έλειψε: μου έδωσες κι έλαβα ...
Προσπαθώ να καταλάβω: τ' αντίθετά μου...
Αν μπορούσα να σου πω κάτι σήμερα: σ' ευχαριστώ για τ' ανθρώπινα και τα θεϊκά σου...
Σε κρατώ μέσα μου ως: ταξίδι μαζί σου...
Χαραμή Μεταξία
Μου άφησες κληρονομιά τις αξίες σου, την αγάπη σου για τον άνθρωπο, τη φύση και τα λουλούδια.
Πήρα από σένα αγάπη, αγκαλιά, φροντίδα
Ακόμα θυμάμαι που τραγούδαγες τα βράδια στη βεράντα. Κράταγα την ανάσα μου μη σε διακόψω.
Μου έλειψε το χαμόγελό σου, ΠΑΤΕΡΑ, κι εκείνες οι κουβέντες που κάναμε γύρω από το τραπέζι.
Προσπαθώ να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος που δεν πήγε ποτέ σχολείο, ήξερε να δώσει απαντήσεις σε καθετί που με ταλάνιζε στα χρόνια της εφηβείας ή ακόμα σε εκείνα τα ανέμελα της παιδικότητας.
Αν μπορούσα να σου πω κάτι σήμερα, θα ήταν η διαπίστωση ότι ήσουν και παραμένεις, από εκεί ψηλά, ο ήρωάς μου. Εκείνος που μου έμαθε να πιστεύω στον εαυτό μου, να στέκομαι όρθια στα δύσκολα, να με γιατρεύω και να γιατρεύω.
Σε κρατώ μέσα μου πολύτιμο φυλαχτό, θύμηση γλυκιά, πυξίδα και φάρο, ΠΑΤΕΡΑ!
Ο Ιούνιος επιστρέφει με τ’ άρωμα του γιασεμιού,
μ’ έναν ήλιο που γλιστρά πάνω στο νερό,
με τα κύματα να ψιθυρίζουν ιστορίες.
Κουβαλά μαζί του φως, ακόμα και στις τσέπες του
και μπόλικο αλάτι, για να πασπαλίζει τις στιγμές.
Σε πιάνει από το χέρι απαλά
και σε οδηγεί σε μέρη μαγικά κι ονειρεμένα.
Ο Ιούνιος επιστρέφει...
Γιώτα Κοτσαύτη
Στη μνήμη του Δυο λόγια για τη μέρα που γιορτάζεις Σαν τα δικά σου τα παλιά τα ακριβά Μακριά μου ζεις εκείνο με τρομάζει Κι εγώ που ζω...
