Αγιομυργιανάκη Αλεξία
Για την αγάπη που ποτέ δεν έζησες
Δεν θα μιλήσω άλλο
Το χέρι μου θα κάνω πέπλο προστασίας
Πάνω από την καρδιά σου
Κοιμήσου ήσυχα το βράδυ αυτό
Άπλωσε σκέψεις, όνειρα
Μαζί να σκεπαστούμε
Μπουργάνη Ειρήνη
Για την αγάπη που ποτέ δεν σάλεψε
στην απανεμιά του κάμπου.
Σαν καρυδότσουφλο
βούτηξε,
πλανήθηκε,
χτυπήθηκε
σ’ απύθμενα νερά.
Στεριά οραματίστηκε
μα χώμα ποτέ δεν μύρισε.
Σπαθαράκη Κατερίνα
Για την αγάπη που ποτέ δεν δείλιασε.
Τ’ αστέρια έπεφταν,
ο ουρανός μάτωνε,
οι πυγολαμπίδες έφευγαν.
Κι αυτή εκεί.
Ν’ απλώνει χέρι,
να σκουπίζει δάκρυα,
να χαϊδεύει μαλλιά.
Γιατί η αληθινή αγάπη μένει.
